موقعی که برای کنکور ارشد میخوندم، یک رمان پیدا کردم به اسم "همه میمیرند". اونقدر که فکر میکنید پرطرفدار نیست ولی عجیب روی من تاثیر داشت.شخصیت اصلی داستان هزاران زندگی را تجربه کرد، زندگی در قدرت، زندگی در عشق، زندگی در فقر و ... . الان که به داستانش فکر میکنم، میبینم واقعا مهم نیست که چی ازت به جا میمونه، تو میمیری. میخوای اثری ازت باقی بمونه که چی؟ ادامه حیات خودت رو توی اون چیز میبینی؟ نه! تو مردی. ی نفر هم مثل یالوم تو همه ی کتاباش سعی داره تلاش کنه بگه که استرس نداشته باش. تو آخر میمیری هر چادامه مطلب

چلچلی من آن مفهوم مجــّرد را جسته ام.پای در پای آفتابی بی مصرفکه پیمانه می کنمبا پیمانه روزهای خویش که به چوبین کاسه ی جذامیان ماننده است.من آن مفهوممجــّرد را می جویم.پیمانه ها به چهل رسید و آن برگشت.افسانه های سرگردانیت- ای قلب در به در! -به پایان خویش نزدیک میشود.بیهوده مرگبه تهدیدچشم می دراند.ما به حقیقت ساعت هاشهادت نداده ایمجز به گونه این رنجهاکه از عشق های رنگین آدمیانبهنصیب برده ایمچونان خاطره ئی هر یکدر میان نهادهاز نیش خنجریبا درختی.***با این همه از یاد مبرکه ما- من وتو -انسان رارعادامه مطلب

پارسال همین موقع‌ها بود که یکی از دانشجو‌های ارشد که من به عنوان مشاور کمکش میکردم فارغ‌التحصیل شد. شب روزی که دفاع کرد بهش زنگ زدم بابت تبریک، خیلی خوشحال بود بابت تمام کردن این بخش زندگیش. از ایده هایی که داشت برام گفت. گفت با چند تا شرکت صحبت کرده تا اون ایده هارو عملیاتی کنند و اون‌ها هم قبول کردند.حدود یک ساعت حرف زدیم. یادمه آخرین حرفی که بهش زدم این بود، بالاخره خلاص شدی! کمی قبل، خیلی اتفاقی آگهی ترحیمش رو دیدم. با اینکه سر پایان‌نامش خیلی باهم حرف میزدیم، تنها قسمتی که هیچی یادم نمیاد،ادامه مطلب

«این خاک را مزه کن! اگر مثل حلوا بود، یعنی رُس است.»این اولین درس مهندسی‌ام بود! مات و مبهوت به دهانش خیره شده بودم که چطور مشتی خاک را در دهانش می‌چرخاند. دیوانه بود؟ یا نابغه؟ هجده سالم بود که پدرم مرا به او سپرد. و من نمی‌دانستم قرار است شاگردیِ عجیب‌ترین شخصیت زندگی‌ام را بکنم. مردی که انگار از دل قصه‌ها بیرون پریده بود؛ با چشمانی که با وجود سفیدی موها، برقی از جنون و اشتیاق داشت.ماجرا به خاک خوردن ختم نشد. سر یک پروژه بزرگ ۴۰ متری گودبرداری کرده بودیم، اما جای چاه آب در زمین ۵۰۰۰ متری گم شادامه مطلب

گاهی بعضی ایده‌ها انقدر عجیب به نظر می‌رسن که حتی خودت هم جدی‌شون نمی‌گیری…ایده‌ای که چند سال پیش توی همین وبلاگ نوشتم، یکی از همونا بود.دیشب، بعد یک سال پروسه داوری و ۵ داور—بله، ۵ داور!—مقاله‌ام در بهترین ژورنال گرایشم پذیرفته شد. برای من یکی از بهترین خبرهای این چند وقت بود. اولین بار که ایدش به ذهنم رسید، داخل همین وبلاگ نوشتم؛ و با وجود گذشت چند سال، هنوز کسی سراغ این ایده نرفته.این‌که بیاییم ذهن و تصور آدم‌ها از روابط کاری را نقشه‌برداری کنیم، بعد با روابط واقعی مقایسه کنیم و در نهایت تأثادامه مطلب

احساس میکنم که دل در حال از دست رفتنه و هیچ حسی ترسناک تر از این حس نیست...

چرا که تا وقتی دل، دل باشه؛ در فرمان عقله اما بعد از دست رفتن، اختیاری نداری و ابری پاییزی هستی در باد!

موقعی که برای کنکور ارشد میخوندم، یک رمان پیدا کردم به اسم "همه میمیرند". اونقدر که فکر میکنید پرطرفدار نیست ولی عجیب روی من تاثیر داشت.شخصیت اصلی داستان هزاران زندگی را تجربه کرد، زندگی در قدرت، زندگی در عشق، زندگی در فقر و ... . الان که به داستانش فکر میکنم، میبینم واقعا مهم نیست که چی ازت به جا میمونه، تو میمیری. میخوای اثری ازت باقی بمونه که چی؟ ادامه حیات خودت رو توی اون چیز میبینی؟ نه! تو مردی. ی نفر هم مثل یالوم تو همه ی کتاباش سعی داره تلاش کنه بگه که استرس نداشته باش. تو آخر میمیری هر چی که بشه؛ ولی واقعا آخر میمیری؟اون دنیا هم اگه بهش اعتقاد دارید. زنده میمونیم با داشتن و خاطرات این دنیامون، پس چرا بخاطر باقی موندن و ادامه حیاتمون درون اون چیز ها، چیزهارو خلق کنیم، این دنیا واقعی نیست و اون چیز ها هیچوقت "ما" نمیشن. "ما"، احساسیه که از خلق و انجام دادن اون چیزها داریم، چه خوب و چه بد! که اون احساس تا ابد باهامون میمونه. هیج تغییری درون اون احساس بعد از پایداریش نخواهد بود و همیشه همنشینمون خواهد بود.آدم میره تو فکر که این ویژگی نفرین ه یا آفرین... ادامه مطلب

باید تا آخر شهریور از پزپوزالم دفاع کنم اگه بخوام امتیاز زمان رو بگیرم که در نهایت بجای دو تا مقاله Q1، با یک مقاله هم قبول کنند که دفاع نهاییم رو انجام بدم. اما اساتید عزیز تابستون نمیان و درنتیجه فقط تا آخر خرداد فرصت دارم برای دفاع، در حالی که حج واجب هم قراره برم که زمانم رو از این هم کمتر میکنه!توی چنین شرایط بحرانی باید چکار کرد؟ باید همه کارهارو ول کرد و رفت سراغ تفریحاتی که دوست داری انجام بدی!+خلاصه اینکه جدیدترین تفریحم منتشر شده و خریدش مایه مسرت ماست D: ادامه مطلب

امروز یک مقاله ای پیدا کردم که چند روز پیش منتشر شده و درکمال تعجب دیدم موضوعش همخوانی خیلی خیلی خیلی نزدیکی با موضوع دکتری من داره. جالبیش اینه که کل مقاله 9 صفحس که 4 صفحش مقدمه و مرور ادبیاته!

و جالبتر که در Expert systems with applications الزویر چاپ شده!

واقعا اگه میدونستم که این موضوع رو انقدر راحت قراره چاپ کنند خیلی خیلی زودتر کار رو میبستم.

شانس مایه دیگه!!!

بالاخره بعد از کلی تلاش و استفاده از هویت یکی دیگه تونستم تحریم رو دور بزنم و حساب رسمی برای فروش سیستمام داشته باشم.فعلا قصد دارم یکی از سیستمامو بزارم برای فروش تا ببینم چی میشه؟دویست دلار گذاشتم تا سیستمم مانیتور بشه تا با خیال راحت سیستممو بخرن...احتمالاً دو هفته بزارم کار کنه بعدش شروع میکنم به فروش ولی واقعاً به شدت رو مخمه که نمیتونم با اسم خودم بفروشم، جدی جدی باید به فکر گرفتن اقامت ی کشور دیگه بود. هیچ غلطی نمیشه کرد با هویت ایرانی!+از راه های فرار از نوشتن پروپوزال! ادامه مطلب

حدود دو هفته ای میشه که دارم به این فکر میکنم که رفرنس هام و نکاتی که از مقالات بیرون میکشم رو داخل نرم افزار Obsidian بنویسم. و طی این دو هفته واقعا فشار خیلی زیادی روم بود که این اپ رو انتخاب کنم یا نه، بخاطر اینکه حجم خیلی زیادی از فعالیت هام قرار بود داخلش ثبت بشن و ریسک خیلی بالایی برای حداقل تا دو سه سال آینده برام به وجود میاورد.Obsidianمشخصاتی که باعث شد دو هفته روی استفاده ازش فکر بکنم و حتی سیستمم رو داخلش راه اندازی کنم رو زیر آوردم:قابلیت لینک افکار و نوت هاتون به همدیگهپلاگین های فوق العاده از کامیونیتیی بزرگی که دارهیکپارچگی با Zotero که یک نرم افزار مدیریت رفرنس هست و با این یکپارچگی میتونید هر اطلاعاتی از هر مقاله ای که میخواید با یک سرچ ساده داخل Obsidian وارد کنید و بعد اون صفحه رو به بقیه نوت هایی که نوشتید متصل کنید.قابلیت های ریز و درشت زیاد دیگه ای هم داره...سیستم قبلی خودمقبل اینکه با Obsidian آشنا بشم، سیستم خیلی ساده ای داشتم که شامل دفترم، Excel و Zotero میشد:مقاله رو میخونم همزمان باهاش نکات مهم رو داخل اکسل و ردیف مربوط به مقاله موردنظر مینویسم.امتیاز مقاله رو از 1 تا 3 ستاره داخل اکسل و ردیف مورد نظر میزنم.همزمان روی متنم کار میکنم. (مجبوری چون ممکنه ایده هات فردا یادت بره و به اون خوبی یادت نباشه)نکات یا شکل هایی رو که ممکنه بعدا نیازم بشه به صورت طبقه بندی شده و فکر شده داخل دفترم مینویسم.چرا Obsidian خوب نیست؟اولین مشکلش اینه که شما اطلاعات این نرم افزار رو فقط داخل خودش میتونید مشاهده کنید، البته که قابلیت اکسپورت کردن داره اما نیاز به کلی پلاگین های مختلف داری و برای زبون فارسی شاید اونقدر جذاب نباشه. و همچنین این سیستم جدیدیه و معلوم نیست بعادامه مطلب

میگم که امروز که برگشتم سر اکسلم دیدم واقعا دیوانه کنندست سادگی اکسل:))

درنتیجه با وجود همه مواردی که تو پست قبل گفتم، از ابسیدین استفاده میکنم!

+ ما همچین آدمایی هستیم!

امشب جلسه دکتری هفتگیمون برگزار شد و یکی از بچه ها که الان فرصت مطالعاتیش رو در فرانسه میگذرونه ارائه درمورد Generative AI تو حوزه ساخت داد.این تکنولوژی همون تکنولوژی هست که داخل chat GPT استفاده شده و قابلیتش تولید اطلاعات جدید به کمک هوش مصنوعی هست.نسخه 3 فعلی چت جی پی تی توانایی و هوشش نسبت به انسان دو برابره و نسل بعدی با توجه به نورون هایی که دارن توسعه میدند قراره 500 برابر هوش انسان باشه.تو حوزه ساخت این موضوع وحشتناک تره، چون تحقیقات و مطالعات جدید دارن روی مسائلی کار میکنند که این تکنولوژی حتی توانایی های مدیریتی تو حوزه تولید و ساخت داشته باشند و عملاً انسان رو کنار میزارن.نمیدونم دیگه ما چرا داریم تلاش میکنیم؟ بگیریم بخوابیم دیگه ... ادامه مطلب

امشب یکی از دوستای صمیمیم که از 7 سالگی با هم بودیم عقد کرد، خیلی خیلی حس عجیبیه! + منتظر نیمه گمشده موندن بسه، اعدامش کنید D: