تو!
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
حدود دو هفته ای میشه که دارم به این فکر میکنم که رفرنس هام و نکاتی که از مقالات بیرون میکشم رو داخل نرم افزار Obsidian بنویسم. و طی این دو هفته واقعا فشار خیلی زیادی روم بود که این اپ رو انتخاب کنم یا نه، بخاطر اینکه حجم خیلی زیادی از فعالیت هام قرار بود داخلش ثبت بشن و ریسک خیلی بالایی برای حداقل تا دو سه سال آینده برام به وجود میاورد.
Obsidian
مشخصاتی که باعث شد دو هفته روی استفاده ازش فکر بکنم و حتی سیستمم رو داخلش راه اندازی کنم رو زیر آوردم:
- قابلیت لینک افکار و نوت هاتون به همدیگه
- پلاگین های فوق العاده از کامیونیتیی بزرگی که داره
- یکپارچگی با Zotero که یک نرم افزار مدیریت رفرنس هست و با این یکپارچگی میتونید هر اطلاعاتی از هر مقاله ای که میخواید با یک سرچ ساده داخل Obsidian وارد کنید و بعد اون صفحه رو به بقیه نوت هایی که نوشتید متصل کنید.
- قابلیت های ریز و درشت زیاد دیگه ای هم داره...
سیستم قبلی خودم
قبل اینکه با Obsidian آشنا بشم، سیستم خیلی ساده ای داشتم که شامل دفترم، Excel و Zotero میشد:
- مقاله رو میخونم همزمان باهاش نکات مهم رو داخل اکسل و ردیف مربوط به مقاله موردنظر مینویسم.
- امتیاز مقاله رو از 1 تا 3 ستاره داخل اکسل و ردیف مورد نظر میزنم.
- همزمان روی متنم کار میکنم. (مجبوری چون ممکنه ایده هات فردا یادت بره و به اون خوبی یادت نباشه)
- نکات یا شکل هایی رو که ممکنه بعدا نیازم بشه به صورت طبقه بندی شده و فکر شده داخل دفترم مینویسم.
چرا Obsidian خوب نیست؟
اولین مشکلش اینه که شما اطلاعات این نرم افزار رو فقط داخل خودش میتونید مشاهده کنید، البته که قابلیت اکسپورت کردن داره اما نیاز به کلی پلاگین های مختلف داری و برای زبون فارسی شاید اونقدر جذاب نباشه. و همچنین این سیستم جدیدیه و معلوم نیست بعداً چی جاش بیاد و چه تغییری بکنه؟ برعکس سیستم هایی مثل excel و کاغذ از قدیم بودند و در آینده هم خواهند بود.
کلی یادداشت مینویسی با این بهانه که یادداشت هات رو به هم دیگه لینک کردی و بعداً با نگاه کردن به این یادداشت ها ایده های جدید و متنی که قراره منتشر بشه به ذهنت بیاد!
اما بنظر من ذهن قابلیتش خیلی قوی تره به نسبت به همچین نرم افزار شبکه ایی که فکرات و نوت هات رو به هم متصل کرده، بجای اینکار مثل سیستم قدیمی خودم یا سیستمی که تا الان اکثرا وجود داشته، همون لحظه که اطلاعات و ایده ها برای ذهنت تازس، شروع کن به نوشتن.
اشتباهای زیادی پیش میاد ولی حداقل کار داره پیش میره و متنی که قراره منتشر بشه داره ساخته میشه بجای اینکه مثل سیستمی که داخل obsidian هست اکثر وقتت رو بزاری برای نوشتن نوت ها و در نهایت هم بعدا باید کلی وقت بزاری که داخل این نوت ها بگردی و سرچ کنی. اینکار رسما خلاقیت رو نابود میکنه!
البته همه ی این مشکلات برای بعد از اینه که Obsidian رو به صورت کامل یاد گرفتید، سینتکس ها مخصوص خودش، پلاگین های واجبی که کد هاش رو باید یاد بگیرید و...
تبلیغات سنگینی داره روی نرم افزارای مدیریت دانش مثل Notion، Obsidian و... میشه، و بنظرم بیشتر هم خواهد شد.
این مقاله کوچیک رو نوشتم که اگه دانشجویی، محققی، برنامه نویسی یا هرکس دیگه ای که نیاز به دیتابیس مدیریت دانش داشت، گذرش به این وبلاگ افتاد حتماً دقت کنه که پایدارترین سیستم برای دیتا بیس های دانشی قدیمی ترین و اثبات شده ترین اون هاست و تا جایی که ممکنه روی این موضوع ریسک نکنن و کار رو معطل همچین سیستم های افزایش بهره وری نکنند.
فقط کار رو انجام بدید.
+شاید تنها ویدیویی که از این سیستم های جدید بد میگه و با من موافقه، دیدنش خالی از لطف نیست:
why obsidian sucks
برچسب:
نویسنده: آرمان محمدپور