دستشویی های تکراری !

روزی را تصور کنید که همه ی تصمیم ها و اتفاق ها جاودانه میشود.

تصور کنید انتخاب های شما به صورت چرخه وار تا بی نهایت تکرار میشوند؛ در واقع زندگی شما بعد از مرگتان دوباره متولد شود و دقیقا همان تصمیم هایی که شما امروز میگیرید، تکرار شود.

ترسناک نیست؟

اسمش فلسفه «بازگشت ابدی» است.

به این کاری ندارم تا چه حد فلسفه ی درستی میتونه باشه، فقط یک تمرین ذهنی برای خودم.

اگر قرار باشه این لحظه و این تصمیم من و عواقب این تصمیم تا ابد تکرار شه، این تصمیمم را عملی میکنم یا خیر؟به احساساتم، نگرانی هایم اجازه میدهم تکرار شوند یا خیر؟